De pulserende bas die hier op het toilet voelbaar blijft terwijl de klanken van melodie en zang niet voorbij de zware gesloten deur naar de hal komt, geilt de held van dit verhaal vreselijk op.
Een avond tussen Evangelische jongeren die jeudbijeenkomsten ter ere van hun God onbewust en totaal onschuldig in dienst van hun hormoonhuishouding stellen.
Hoe is hij hier terechtgekomen? Op uitnodiging van een vriend, Bennie, die hier woont. Het zou plezierig worden.
Na de godsdienstviering drinken ze nu een biertje of wijntje met elkaar terwijl christelijke dance door de luidsprekers klinkt.
Gabi staat met z’n broek zo laag mogelijk naar beneden bijna plankrechtrecht boven de toiletpot, zodat de piesstraal uit zijn stijve lid niet tegen de achtermuur zal spetteren.
Het liefst had hij zich zaligmakend afgetrokken maar er was nog hoop voor vanavond dus hij houdt zijn hand in bedwang.
Lid terug in z’n short, de stof prikkelt zijn eikel. Wodan, Wodan, Walhalla kijk uit! Bijna komt hij alsnog klaar.
Op de gang hoort hij dat er boven iemand rondloopt. Het zou toch niet… Ach, hij heeft een biertje op en daarachter kan hij zich wel verschuilen. Een beetje verward spelen, hij zou wel zien.
Annika, het zusje van Bennie, net zeventien denkt hij, rommelt inderdaad wat in haar slaapkamer. Hij ziet het langs de deur die op een kier open staat. De bas dreunt nog steeds pulserend terwijl hij zijn hand heel zachtjes over z’n eikel achter het stof streelt.
De broek is warm en hij kan nog niet goed voelen of het ook vochtig wordt. Annika heupwiegt een beetje op de bastonen, hij weet dat hij hier niet kan blijven staan.
Voordat hij het zelf goed en wel doorheeft klopte hij op de deur en stapt naar binnen. Betovering verbroken maar tot zijn verbazing vliegt ze hem enthousiast om de hals. Gabi! Roept ze ongedwongen. Pulserend bewegend, haar buik zacht tegen zijn lid.
Op zijn grijze broek verschijnt een donker vlekje. Hij voelde het met z’n hand; voorvocht.
‘Ach schat toch!’ roept Annika als ze het vocht opmerkt. ‘Zo kun je niet terug naar beneden. Dat moet drogen.’
Nu draait ze zich van hem af, overlegt in haar hart en begint zich helemaal ontspannen uit te kleden.
Is ze toch achttien? Hij hoopt het vurig. Alleen al het aanzien van haar blote nek brengt hem eeuwig geluk.
Hij doet een stap naar voren, tegen haar aan. Zijn lid ligt pulserend in het bovenste stukje van haar bilspleet, zijn handen vatten haar middel, daarna haar buik en ten slotte haar borsten.
Hij voelt dat ze het fijn vindt. Ze draait zich om, vlijt zich op haar bed neder, trekt hem zachtjes over zich heen en het heilge vuur komt over hen beiden.
De deur staat op een kier. Er brand licht. Het toilet beneden is bezet. Een andere jongen, Bennie, moet naar het toilet, kan beneden niet, komt daarop naar boven om een tweede toilet te zoeken, gaat nieuwsgierig op het licht af, kijkt langs de deur en bewaart in zijn hart wat hij ziet.
Niet lang daarna breekt de pleuris uit.
