Allemaal lieve mensen om me heen. Nu is het avond. Ik zie er niet veel van maar op de gang schijnt groen licht. De jonge zusters lachen met elkaar. Ze zijn zo gezellig.
Ik heb het goed hier. Echt waar. Als je jong bent snap je niet hoe het is. Ik vind het heerlijk om zo maar te zitten.
Ik denk veel. Aan vroeger. Eigenlijk een beetje als de wind. Niets blijft hangen. Ik voel het en het is weer verder.
Sommige beelden komen terug. Het zijn momenten. Helemaal geen verhalen. Soms ook gewoon uit films. Dat weet ik wel. Het is gevoel bij beeld. Dromerig. Impressionistisch.
Ach, ik vertel het de zusters. Vaak lijken ze een beetje bij mijn woorden weg te dromen.
Vrienden vroeger zeiden dat ik filosofisch werd als ik wat gedronken had. Dat heb ik niet meer nodig. Thee en wat melkchocolade. Dat is het.
Ik luister naar muziek van Rudolf Escher. Dat vind ik zo fijn. Niemand kent dat hier. Ik wilde dat ze het zouden kennen. Niet voor mij. Voor henzelf. Het is zo prettig, oud zijn met Escher.
Er komen geuren van de gang. Ze brengen eten rond. Ik kijk ernaar uit. Ik vind bijna alles lekker. Het geluid van borden en bestek. Ik denk dat ik er Sinas bij neem.
De zuster komt binnen. Ja, ik praat graag.